مجله ایرانی آموزش در علوم پزشکی

مقدمه: آموزش پرستاری در ایران به‌طور عمده بر روش‌های استادمحور متکی است، اما رویکردهای نوینی همچون بازی می‌توانند با ارتقای مشارکت فعال و تفکر انتقادی دانشجویان، جایگاه مهمی در آموزش داشته باشند. هدف این مرور روایتی، ترکیب شواهد و بررسی کاربردها، مزایا و پیامدهای بازی در آموزش پرستاری ایران است.

روش‌ها: در این مطالعه مروری روایتی، با استفاده از کلیدواژه‌های «بازی»، «بازی‌وارسازی»، «بازی‌محوری»، «یادگیری مبتنی بر بازی»، «بازی‌های جدی»، «گیمیفیکیشن» و «آموزش پرستاری»، جستجوی مقالات انجام شد. مطالعات چاپ‌شده به زبان‌های فارسی و انگلیسی با متن کامل در دسترس و در بازه زمانی ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۵ میلادی، در پایگاه‌های اطلاعاتی معتبر PubMed, Scopus, Web of Science, Cochrane, Magiran, SID, IranMedex و Google Scholar مورد بررسی قرار گرفت. ارزیابی کیفیت مقالات با استفاده از ابزار JBI انجام شد. از میان ۱۲۱۸ مقاله شناسایی‌شده، در نهایت ۱۶ مقاله مرتبط با کاربرد بازی در آموزش پرستاری در ایران انتخاب گردید. تجزیه و ‏تحلیل داده‏ها به‏صورت مرور جامع مقالات، جمع‏بندی کیفی و نتیجه‏گیری نهایی انجام شد.

نتایج: در این مطالعه 11 مقاله نیمه‌تجربی، 1 مقاله گزارش کوتاه و 4 کارآزمایی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که رویکردهای بازی‌، شامل بازی‏وارسازی و یادگیری مبتنی بر بازی در حیطه‏های ارتقا خودکارآمدی، دانش، تصمیم‌گیری بالینی، یادگیری، یادآوری، انگیزه و تفکر بالینی دانشجویان پرستاری مؤثرند، اما کاربرد بازی بر ارتقای نگرش دانشجویان محدود بود.

نتیجه‌گیری: بازی به‌عنوان رویکردی نوین آموزشی در پرستاری، ظرفیت‌های متنوعی در سطوح مختلف یادگیری دارد. برای بهره‌مندی موثر از این روش در ارتقای فرآیند یادگیری و تثبیت مهارت‌های بالینی دانشجویان، تدوین سیاست‌های آموزشی هدفمند، توسعه زیرساخت‌های فناوری و تخصیص منابع مالی ضروری است.