مقدمه: پایاننامه پزشکی عمومی یکی از مهمترین فرصتهای کسب تجربه عملی پژوهش است و میتواند بازتابی از کیفیت آموزش، راهنمایی و ارزشیابی پژوهش دانشجویی باشد. این مطالعه با هدف ارزیابی کیفیت علمی پایاننامههای پزشکی عمومی انجام شد.
روشها: در این مطالعه مقطعی مبتنی بر بررسی اسناد، ۱۴۱ پایاننامه پزشکی عمومی دفاعشده در دانشگاه علوم پزشکی زابل طی سالهای ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۹ ارزیابی شدند. دادهها با استفاده از یک فرم استخراج اطلاعات و چکلیست ساختاریافته برگرفته از مطالعات قبلی، گردآوری گردید. این چکلیست که از روایی و پایایی برخوردار بود، کیفیت پایاننامهها را در ۱۱ حیطه با مقیاس درجهبندی صفر تا پنج ارزیابی میکرد؛ امتیاز، بیشتر نشاندهنده کیفیت مطلوبتر بود. دادهها با استفاده از فراوانی، درصد، میانگین، انحراف معیار و دامنه مشاهدهشده و با استفاده از SPSS 24 توصیف شدند.
نتایج: از مجموع 141 پایاننامه، ۹۲ مورد (2/65%) توصیفی، ۳۵ مورد (8/24%) مورد-شاهدی و ۱۴ مورد (9/9%) کارآزمایی بالینی بودند. بیشترین میانگین امتیاز کیفیت به حیطه عنوان (43/0±57/4) و پس از آن بیان مسئله (27/0±07/4)، بررسی متون (40/0±03/4) و اهداف (20/0±03/4) تعلق داشت. کمترین امتیازها در منابع (94/0±86/2) و بحث و نتیجهگیری (50/0±90/2) مشاهده شد. کاستیهای شایع شامل استفاده ناکافی از منابع بهروز، گزارشنشدن برخی جزئیات روششناختی و مقایسه و تفسیر ناکافی یافتهها در بخش بحث بود.
نتیجهگیری: پایاننامهها در بخشهای ساختاری و آغازین کیفیت مطلوبتری داشتند، اما بخشهای نیازمند تلفیق شواهد و استدلال علمی (بهویژه بحث، نتیجهگیری و منابع)، نیازمند بهبود بودند. تقویت آموزش طولی پژوهش، راهنمایی روششناختی و بازخورد تکوینی میتواند به ارتقای کیفیت پایاننامههای پزشکی عمومی کمک کند.
| بازنشر اطلاعات | |
|
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |