زمان زاده وحید، پارسایکتا زهره، فتحی آذر اسکندر، ولی زاده لیلا. نقش آموزش بالینی مدرسان پرستاری: یک مطالعه کیفی . , مجله ایرانی آموزش در علوم پزشکی. 1381; 2 (2) :27-33
URL: http://ijme.mui.ac.ir/article-1-270-fa.html
چکیده: (31193 مشاهده)
مقدمه: آموزش بالینی رکن و قلب آموزش پرستاری است. به دلیل شفاف نبودن ماهیت نقش بالینی مدرسان پرستاری، این پژوهش با هدف درک نقش بالینی و نحوه ایفای ان توسط مدرسان پرستاری انجم گردید.
روشها: این مطالعه پژوهش کیفی از نوع گراندد تئوری(Grounded Theory) است. پانزده تن از مدرسان پرستاری با روش نمونهگیری نظری انتخاب گردیدند. برای گرداوری اطلاعات از مصاحبه نیمه سازمان بندی شده و برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش مقایسه دائم داده ها استفاده گردید.
نتایج:درون مایه های به دست آمده از این مطالعه عبارتند از: روشنی نقش، هویت حرفه ای، استقلال حرفه ای و جور شدن یا همرنگی.
بحث: به نظر می رسد ابهام در نقش و وابستگی حرفه ای باعث شده مردسان پرستاری در رسیدن به تسلط بر نقش موفق نباشند، بنابراین، آنان با کسب هویت جدید حرفه ای و استفاده از راهبردهای همرنگی(جور شدن) قصد دارند از تضادهای نقشی دروی جویند، حال آن که بسیاری از این راه کارها، آنان را از اهداف آموزش جدا می سازد.
نوع مطالعه:
پژوهشی اصیل |
دریافت: 1385/12/21 | انتشار: 1381/8/24 | انتشار الکترونیک: 1381/8/24