چکیده: (19126 مشاهده)
مقدمه علیرغم مطالعات بسیار پیرامون روشهای نوین آموزش در مورد دانشجویان پزشکی، آموزش دستیاران چندان مورد کنکاش و بررسی قرار نگرفته است. معرفی مورد معمولا وسیلهای مناسب برای آموزش علمی- بالینی است و طراحی با استفاده از روشهای طب مستند (Evidence-Based) یک شیوه مناسب برای معرفی موارد بر پایه یافتن علت بالینی خواهد بود. بدین منظور، مطالعهای با هدف تعیین نظرات دستیاران در مورد مقایسه روشهای آموزشی سنتی و بحث عمیق در نحوه فراگیری آنان انجام شد.روشها در یک مطالعه پیش تجربی (pre experimental) یک گروهی، یک مرحلهای (پس آزمون) جلسات آموزشی بحث موردی (case discussion) خاص به صورت ماهیانه، ویژه دستیاران داخلی، طراحی و با استفاده از یک پرسشنامه، این شیوه با شیوه آموزش سنتی مقایسه شد. هر مورد با یک مسأله آغاز شده، سپس علائم بالینی، نشانههای معاینه و آزمایشگاهی به ترتیب ارائه میگردید. در انتها یک سوال مشخص بالینی طرح میگردید. در مواردی که یافته جدید، رادیولوژیک یا هیستولوژیک بود، سعی شد تا نمای ظاهری واقعی یافته ارائه شود. پس از برگزاری ششمین جلسه آموزشی، تعداد 50 پرسشنامه بطور غیرتصادفی بین دستیاران داخلی شرکتکننده توزیع شد که تعداد 31 پرسشنامه تکمیل گردید. دادهها با نرمافزار SPSS-11 به صورت توزیع فراوانی نظرات و آزمون کروسکال والیس (Kruskal Wallis) تجزیه و تحلیل گردید.نتایج شرکتکنندگان در همه موارد تاثیر جلسات آموزشی بحث عمیق (Hard Talk) را مثبت ارزیابی کردهاند بطوری که در مورد امکان پـرسش از سخـنران و ایجاد چـالش علـمی 8/54 درصد، در مورد یادگیری مطالب در طی جلـسه 6/80 درصد، در مورد تطـابق محتوا با نیازهای واقـعی محیط کار 4/77 درصد، در مورد امکان استفاده از تـجربیات اساتید 2/77 درصد و در مورد میزان حجـم و انتقال دانش در زمان محدود 7/67 درصد شرکتکنندگان در مطالعه جلسات بحث عمیق را نسبت به سخنرانی سنتی بهتر ارزیابی کردهاند.بحث در مجموع، این مطالعه نتایج یک تجربه نسبتا موفق را در شرایط محدود برای آموزش دستیاران نشان داد و با توجه به کمبود آموزشهای مدون برای دستیاران و بخصوص کمبود استفاده از شیوههای نو در این زمینه، میتواند راهگشای سایر پژوهشهای مشابه باشد.
نوع مطالعه:
پژوهشی اصیل |
دریافت: 1385/6/15 | پذیرش: 1382/3/25 | انتشار: 1382/3/25 | انتشار الکترونیک: 1382/3/25