مقدمه: در نظام آموزش علوم پزشکی که مسئولیتپذیری و تعهد حرفهای از ارکان اساسی آن بهشمار میروند، توجه به اخلاق تحصیلی جایگاه ویژهای دارد. با این وجود، بسیاری از دانشجویان اصول اخلاقی را تنها در سطح نظری میآموزند و در عرصه بالین، توانایی کاربست عملی این آموزهها را ندارند. لذا تأثیرگذاری اخلاق تحصیلی بر پیامدهای منفی آموزشی مانند فرسودگی و هنجارگریزی تحصیلی کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. در همین راستا، پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل ساختاری تاثیرگذاری اخلاق تحصیلی بر هنجارگریزی و فرسودگی تحصیلی صورت گرفت.
روشها: این تحقیق از حیث هدف، کاربردی و از نظر روش اجرا، توصیفی از نوع همبستگی میباشد. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شیراز (۲۵۹۴ نفر) بود که با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس، در نهایت ۳۳۳ پرسشنامه مورد تحلیل قرار گرفت. ابزارهای گردآوری دادهها شامل پرسشنامههای استاندارد اخلاق تحصیلی حسینینژاد و همکاران(۱۳۹۴)، فرسودگی تحصیلی شائوفلی(Schaufeli) و همکاران(2002) و هنجارگریزی تحصیلی کلارک(Clark) و همکاران(۲۰۱۵) بود. برای تحلیل دادهها از روش مدلسازی معادلات ساختاری با استفاده از نرمافزار Amos استفاده شد.
نتایج: یافتهها نشان داد که اخلاق تحصیلی اثر مستقیم، منفی و معناداری بر فرسودگی تحصیلی(۱۶/۰-) و هنجارگریزی تحصیلی(۲۶/۰-) دارد. اخلاق تحصیلی از طریق فرسودگی تحصیلی بر خستگی تحصیلی(۱۰/۰- =ß)، ناکارآمدی تحصیلی(۱۰/۰- =ß) و بیعلاقگی تحصیلی(۱۱/۰- =ß) و نیز از طریق هنجارگریزی بر هنجارگریزی شدید (۱۵/۰- =ß) و خفیف (۱۷/۰- =ß) تأثیر غیرمستقیم و منفی دارد.
نتیجهگیری: اخلاق تحصیلی، نقشی محوری در کاهش هنجارگریزی و فرسودگی تحصیلی دانشجویان علوم پزشکی ایفا میکند.
از این رو، ارتقای نظاممند آن از طریق تدوین و اجرای آییننامههای مبتنی بر ارزشهایی همچون احترام، مسئولیتپذیری، همدلی و عدالت بهعنوان راهبردی پیشگیرانه در دانشگاههای علوم پزشکی ضروری است.
| بازنشر اطلاعات | |
|
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |