مقدمه: دانشگاهها بهعنوان مهمترین نهادهای آموزشی مطرح، برای تربیت نیروی متخصص پرستاری میباشند. آموزش پرستاری، نقش مهمی در ارتقای صلاحیتهای حرفهای پرستاران دارد. مقایسه تفاوتها و شباهتهای نظامهای آموزشی گوناگون این امکان را فراهم میکند که بهبود و ارتقای کیفیت برنامه درسی صورت گیرد.
روشها: این مطالعه، یک مطالعه توصیفی-تطبیقی است که جهت مقایسه برنامه آموزشی کارشناسی پرستاری ایران و بنگلادش در سال ۱۴۰۳ انجام شد. مراحل اجرای کار طبق الگوی بردی (Bereday)که شامل چهار مرحله توصیف، تفسیر، همجواری و مقایسه است، انجام گرفت.
نتایج: نتایج این مطالعه برای هر یک از اجزاء بهصورت زیر ارائه شد: مقایسه اهداف، شرایط پذیرش دانشجو، طول دوره و ساختار آن، میزان واحدهای درسی به تفکیک (شامل دروس عمومی، پایه و تخصصی)، کارآموزی و کارورزیها و شرایط ارزیابی فراگیران در برنامههای آموزشی پرستاری ایران و بنگلادش.
نتیجهگیری: مقایسه برنامههای کارشناسی پرستاری در ایران و بنگلادش نشان میدهد که گرچه شباهتهایی وجود دارد، اما تفاوتهایی در ادغام دروس و ساختار ترمها دیده میشود. با توجه به کمبود نیروی پرستاری در ایران و نزدیکی فرهنگی دو کشور، بهرهمندی از پرستاران بنگلادشی میتواند راهحلی موثر باشد و نقاط مشترک آموزشی، فرصت خوبی را برای همکاری فراهم میکند.
بازنشر اطلاعات | |
![]() |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |