مجله ایرانی آموزش در علوم پزشکی

مقدمه: طراحی برنامه‌های آموزش مداوم جامعه پزشکی باید بر اساس سنجش نیازهای فراگیران باشد. از طرف دیگر، یکی از مشکلات شایع در کشور، مصرف بی‌رویه‎ی فرآورده‌های خونی است و شایع‎ترین درخواست رزرو خون مربوط به بخش‌های جراحی است. لذا مطالعه‌ی حاضر جهت سنجش نیاز‌های آموزشی متخصصین ‎بیهوشی و رشته‎های جراحی در زمینه‎ی طب انتقال‎خون انجام شد.

روش‌ها: این مطالعه‎ی پیمایشی برروی نمونه در دسترس شامل 134 نفر از متخصصین‎ بیهوشی و رشته‎های جراحی در استان اصفهان انجام شد. نیازسنجی آموزشی با استفاده از دوپرسش‎نامه‎ی محقق ساخته روا و پایای خود‎ارزیابی و سنجش دانش انجام شد. آلفا کرونباخ محاسبه‎شده برای سؤالات خودارزیابی سطح‎اطلاعات 958/0 و سؤالات میزان نیاز به آموزش 981/0 و سؤالات سنجش دانش 72/0 بود. داده‎ها وارد نرم‎افزار Excel شد. برای تجزیه وتحلیل داده‎ها از شاخص‎های توزیع فراوانی و برای مقایسه نتایج ازآزمون ضریب‎ همبستگی پیرسون استفاده شد.

نتایج: اکثر شرکت کنندگان مرد (9/70%) با میانگین سابقه‎کار 8/8±9/15سال بودند. 8/65% شرکت‎کنندگان اطلاعات خود را در" حد نسبی" ارزیابی کردند. بیش‌ترین احساس نیاز به آموزش در مورد کرایوپرسیپتیت و کم‌ترین آن در مورد گلبول ‎قرمز‎ فشرده اعلام شد. میانگین نمرات سنجش دانش 24/0±60/6 بر مبنای 20 بود. بین میانگین نمرات خود‎ارزیابی سطح‎اطلاعات با میانگین نمره آزمون سنجش دانش و میزان مواجهه با فرآورده‎های خون ارتباط معنادار وجود داشت (0001/0p≤). بین نمرات نیاز به آموزش با نمرات خود‎ارزیابی‎ سطح اطلاعات و میزان مواجهه با فرآورده‎های خون ارتباط معنادار وجود نداشت (23/0=p).

نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج حاصل از نیازسنجی و کمبود دانش پزشکان در تمام مباحث انتقال خون، پیشنهاد می­شود برنامه آموزشی مناسب برای متخصصین رشته‌های جراحی و بیهوشی طراحی گردد. این برنامه می‌تواند در قالب برنامه‌های آموزش مداوم برای دانش‌آموختگان ارائه شود. مطالعات بیش‌تر برای تصمیم‌گیری در مورد نحوه گنجاندن طب انتقال خون در برنامه‌های دستیاری تخصصی گروه‎های جراحی و بیهوشی لازم است.