fa وضعیت محیط فیزیکی درمانگاه‌های آموزشی بیمارستان‌های دانشگاه علوم پزشکی اصفهان: جزء جدایی‌ناپذیر فرایند یاددهی- یادگیری در درمانگاه پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: گرایش آموزش پزشکی به سمت پزشکی سرپایی و درمانگاه‌هاست و تأثیر محیط فیزیکی بر فرایند یاددهی- یادگیری انکارناپذیرست. این مطالعه با هدف تعیین فراوانی مطلوبیت شاخص‌های مربوط به محیط فیزیکی درمانگاه‌های بیمارستان‌های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان انجام گرفت. روش‌ها: در یک مطالعه توصیفی، کلیه درمانگاه‌های آموزشی وابسته به بیمارستان‌های دانشگاه علوم پزشکی اصفهان (33 درمانگاه) به روش سرشماری مورد بررسی قرار گرفتند. ابزار جمع‌آوری داده‌ها، چک‌لیستی محقق‌ساخته متشکل از مشخصات درمانگاه، ویژگی‌های کیفی درمانگاه و ویژگی‌های کمی بود. درمانگاه‌ها به صورت مستقیم توسط پژوهشگر مورد مشاهده قرار می‌گرفت. کلیه اطلاعات جمع‌آوری شده توسط نرم‌افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. داده‌ها در قالب شاخص‌های توصیفی گزارش شده است. نتایج: در درمانگاه‌های مورد مطالعه بالاترین درصدهای فراوانی به حیطه میزان روشنایی (100 درصد) و تسهیلات (8/78 درصد) و چینش صندلی‌ها (8/84 درصد) اختصاص داشت و پایین‌ترین درصدهای فراوانی مربوط به وجود دیوارها با عایق صوتی (صفر درصد)، و دسترسی به منابع آموزشی مانند اینترنت و رایانه (3 درصد) و دسترسی به کتابهای مرجع (1/6 درصد) بود. نتیجه‌گیری: وضعیت محیط فیزیکی درمانگاه‌های بررسی شده در حیطه دسترسی به منابع آموزشی در وضعیت ضعیف، در حیطه فضاهای داخلی، وضعیت تهویه و وجود تسهیلات در وضعیت متوسط، در حیطه وضعیت روشنایی در وضعیت بسیار خوب می‌باشد. با توجه به عدم وجود مطالعات کافی در زمینه محیط فیزیکی، به ویژه در حیطه آموزش درمانگاهی، بر ضرورت انجام مطالعات مشابه تأکید می‌شود. Introduction: The trend of medical education is going toward ambulatory medicine and clinics and the effect of physical environment on teaching-learning process is undeniable. This study was performed to determine the frequency distribution of physical environment indices in educational clinics of hospitals affiliated to Isfahan University of Medical Sciences. Methods: In a descriptive study, all educational clinics affiliated to Isfahan University of Medical Sciences (33 clinics) were investigated through census sampling method. The data gathering tool was a researcher-made checklist including features of a clinic and its qualitative and quantitative characteristics. Clinics were directly observed by the researcher. The data was analyzed by SPSS software and reported through descriptive indices. Results: The highest frequencies in the clinics under investigation belonged to the domains of light (100%), facilities (78.8%), and arrangement of seats (84.8%). The lowest frequency percentages belonged to the existence of anti-acoustic walls (0%), access to educational resources such as internet and computers (3%), and access to reference books (6.1%). Conclusion: The physical environment of the investigated clinics was evaluated as weak regarding access to educational resources, as average regarding the existence of internal room, conditioning and access to facilities, and as very good in regard to the amount of light. Due to the lack of study in the field of physical environment, especially in clinical education, it is recommended to conduct further studies. آموزش پزشکی, آموزش درمانگاهی, محیط آموزشی, محیط فیزیکی, فرایند یاددهی- یادگیری. Medical education, Ambulatory medicine, Educational environment, Physical environment, Teaching-learning process 239 245 http://ijme.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2-342&slc_lang=fa&sid=1 Fariba Haghani فریبا حقانی haghani@edc.mui.ac.ir 7000319475328460090248 7000319475328460090248 No Roya Mollabashi رؤیا ملاباشی mollabashir@yahoo.com 7000319475328460090249 7000319475328460090249 Yes Sepideh Jamshidian سپیده جمشیدیان Sepidehjamshidian@yahoo.com 7000319475328460090250 7000319475328460090250 No Mehrdad Memarzadeh مهرداد معمارزاده memarzadeh@med.mui.ac.ir 7000319475328460090251 7000319475328460090251 No