fa مقایسه تأثیر دو روش ارایه واحد درسی تربیت بدنی 2 بر نگرش و عملکرد مرتبط با فعالیت جسمانی منظم دانشجویان دختر دانشگاه علوم پزشکی اصفهان پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: فعالیت جسمانی منظم بر روی ابعاد سلامتی جسمی، روانی و اجتماعی دانشجویان و جامعه اثر مثبت داشته و ارائه واحد تربیت بدنی دانشگاه‌ها بر حصول این مهم نقش دارد. این مطالعه با هدف مقایسه نگرش و عملکرد مرتبط با فعالیت جسمانی و تربیت بدنی دانشجویان دختر در دو شیوه ارائه واحد درسی تربیت بدنی 2 بر اساس مدل بزنف و روش روتین انجام شد. روش‌ها: در این مطالعه نیمه تجربی و آینده‌نگر، کلیه دانشجویان دختر (113n=) دانشگاه علوم پزشکی اصفهان که کلاس‌های واحد درس تربیت بدنی 2 را در نیم‌سال اول سال تحصیلی 86-85 انتخاب کرده بودند، شرکت نمودند. کلاس‌ها به صورت تصادفی به دو گروه شاهد و تجربی تقسیم‌بندی شدند. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه نگرش در مورد انجام فعالیت فیزیکی و به درس تربیت بدنی همراه با پرسشنامه فعالیت جسمانی بین‌المللی بود. مداخله آموزشی در دانشجویان گروه تجربی به مدت دو ماه با برنامه آموزشی بر اساس اجزای مدل بزنف و گروه شاهد هم به مدت دو ماه تحت آموزش روتین واحد عمومی تربیت بدنی 2 قرار گرفتند. دانشجویان دو گروه، 2 و 4 ماه بعد از پایان برنامه آموزشی پیگیری شدند. اطلاعات با نرم‌افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج: بعد از مداخله، گروه تجربی بطور معنی‌داری میانگین نمره نگرش بالاتری در دو حیطه نگرش در مورد تربیت بدنی و فعالیت جسمانی نسبت به گروه شاهد کسب کرد. مجموع شدت فعالیت‌های جسمانی انجام شده در گروه تجربی از توزیع بهتر برخوردار و بطور معنی‌داری نسبت به گروه شاهد بهتر بود. نتیجه‌گیری: بکارگیری مدل‌های رفتاری از جمله مدل بزنف می‌تواند در طراحی برنامه درسی واحد تربیت بدنی 2 مؤثر واقع شود. Introduction: Regular physical activity has a positive effect on physical, mental, and social health aspects of students and society and presenting physical education course in universities plays an important role in achieving this goal. This study was performed with the aim to compare the effectiveness of two methods (Basnef and routine) of presenting physical education course on the attitude and practice of female students towards regular physical activity. Methods: In this quasi-experimental prospective study, all female students of Isfahan University of Medical Sciences (n=113) who had taken physical education (II) course in the first academic semester of 2006-2007 participated. Physical education classes were divided randomly into two experiment and control groups. The data gathering tools included two questionnaires, one for measuring attitude towards doing physical activity and also towards physical education course and one International Physical Activity Questionnaire (IPAQ). Students in the experiment group passed physical education course during two months based on BASNEF model and the control group passed the routine course during two months. All the participants were followed up 2 and 4 months after the end of the educational program. Collected data was analyzed by SPSS software. Results: After the intervention, the experiment group achieved a significantly higher mean score in two areas of attitude toward physical education and physical activity compared to the control group. The total physical activities performed in the experiment group had a better distribution and was significantly better than the control group. Conclusion: Employing behavioral models such as BASNEF model may prove helpful in developing the curriculum of physical education (II) course. نگرش, عملکرد, تربیت بدنی, فعالیت جسمانی, دانشجویان Attitude, Practice, Physical education, Physical activity, Students 121 131 http://ijme.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2-328&slc_lang=fa&sid=1 Sayed Mohammad Mehdi Hazavehei محمدمهدی هزاوه‌ای hazavehei@hlth.mui.ac.ir 7000319475328460090171 7000319475328460090171 Yes Zahra Asadi زهرا اسدی 2006.asadi@gmail.com 7000319475328460090172 7000319475328460090172 No Akbar Hassanzadeh اکبر حسن‌زاده hassanzade_2000@yahoo.com 7000319475328460090173 7000319475328460090173 No Parivash Shekarchizadeh پریوش شکرچی‌زاده shekarchizadeh@mng.mui.ac.ir 7000319475328460090174 7000319475328460090174 No