fa اثربخشی آموزش پزشکی از دیدگاه دانشجویان دوره دکترای پزشکی عمومی دانشگاه علوم پزشکی تهران پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: مطالعه و تجدید نظر در برنامه درسی، فعالیت‌های تدریس و تعامل در آموزش، به منظور ارتقای سطح اثربخشی آموزش از ضرورت برخوردار است. هدف این مطالعه، بررسی میزان اثربخشی آموزش دوره دکترای پزشکی عمومی دانشگاه علوم پزشکی تهران از دید گاه دانشجویان این دوره بود. روش‌ها: این پژوهشی به روش پیمایشی روی دانشجویان سال پنجم پزشکی شاغل به تحصیل در نیم‌سال اول سال تحصیلی 85-1384 به عنوان جامعه آماری انجام گردید. 162 نفر با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. ابزار این پژوهش، پرسشنامه‌ای با 74 سؤال با استفاده از مدل مک‌دونالد در سه قسمت: برنامه درسی، سامان‌دهی فعالیت‌های تدریس و تعامل در آموزش طراحی و بکار گرفته شد. پرسشنامه‌ها از طریق حضور در بیمارستان‌های آموزشی تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی تهران توزیع گردید. داده‌های جمع‌آوری شده از طریق نرم‌افزار SPSS و با استفاده از روش‌های آمار توصیفی و استنباطی تحلیل شد. نتایج: میانگین و انحراف معیار نمرات حاصل از نظرات دانشجویان در مورد اثربخشی برنامه درسی، فعالیت‌های تدریس و تعامل در آموزش به ترتیب عبارت بود از 34/0±35/2، 35/0±5/2، 35/0±46/2 که در مورد اول کمتر از میانگین نظری و در مورد دوم و سوم برابر با میانگین نظری بود. نتیجه‌گیری: کمتر بودن میانگین به دست آمده درباره برنامه درسی از میانگین نظری (5/2) نشان‌دهنده لزوم تجدید نظر در برنامه درسی دوره دکترای پزشکی عمومی می‌باشد. میانگین تعامل در آموزش و فعالیت‌های تدریس، لزوم بهبود انواع تعامل و ارتقای مهارت‌های اساتید را طلب می‌کند. Introduction: Curriculum revision, teaching activities and interaction in instruction are required for the improvement of effectiveness of education. This research was conducted to study the effectiveness of medical education from the viewpoints of students in Tehran University of Medical Sciences. Methods: This survey was carried out on fifth year medical students in the first semester of the academic year of 2005-2006. One hundred and sixty two students were selected through stratified random sampling method. The data gathering tool was a questionnaire including 74 questions which was designed using McDonald model and consisted of three parts of curriculum, organizing teaching activities, and interaction in education. The questionnaires were distributed in educational hospitals affiliated to Tehran University of Medical Sciences. The data was analyzed by SPSS software using descriptive and inferential statistical methods. Results: The mean and standard deviation obtained from students' viewpoints toward effectiveness of curriculum, teaching activities, and interaction in education were 2.35±0.34, 2.5±0.35, and 2.46±0.35, respectively. The first one was less than theoretical mean, while the second and third ones were equal to the theoretical mean. Conclusion: The mean obtained for effectiveness of curriculum was lower than the theoretical mean (2.5) which shows the necessity of revising medical curriculum. The mean of the interaction in instruction and teaching activities calls for a need to improve different kinds of interaction and promote the skills of instructors. اثربخشی, برنامه درسی, فعالیت‌های تدریس, تعامل در آموزش, آموزش پزشکی. Effectiveness, Curriculum, Teaching activities, Interaction in instruction, Medical education. 289 298 http://ijme.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2-303&slc_lang=fa&sid=1 Mohammad Zahedi محمد زاهدی smzahedi@yahoo.com 7000319475328460090126 7000319475328460090126 Yes Homa Amirmaleki Tabrizi هما امیرملکی تبریزی taraneh_akb@yahoo.com 7000319475328460090127 7000319475328460090127 No