fa نقش تعلل‌ورزی و خود تنظیمی انگیزشی در پیش‌بینی اشتیاق تحصیلی دانشجویان برنامه ريزي درسي Curriculum Development پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: درگیری دانشجویان به لحاظ شناختی، رفتاری و عاطفی با محیط و زمینه تحصیلی، سرزندگی و موفقیت تحصیلی دانشجویان را درجهت پیشبرد اهداف آموزشی تضمین می‌کند. هدف از انجام این پژوهش، بررسی نقش تعلل‌ورزی و خودتنظیمی انگیزشی در پیش‌بینی اشتیاق تحصیلی دانشجویان است. روش‌ها: دراین پژوهش همبستگی تعداد 311 دانشجوی دانشکده علوم پزشکی دانشگاه آزاد اراک در سال تحصیلی 94-1393 به شیوه نمونه‌گیری تصادفی انتخاب شدند و به پرسشنامه‌های تعلل‌ورزی، خودتنظیمی انگیزشی و اشتیاق تحصیلی پاسخ دادند. داده‌های جمع‌آوری شده به وسیله آمار توصیفی و استنباطی(ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون) تجزیه و تحلیل شد. نتایج: آزمون همبستگی پیرسون نشان داد که بین تعلل‌ورزی با اشتیاق تحصیلی همبستگی منفی معناداری وجود دارد (01/0>P). همچنین بین خودتنظیمی انگیزشی با اشتیاق تحصیلی همبستگی مثبت معناداری وجود دارند (001/0>P). تحلیل رگرسیون نشان داد که تعلل‌ورزی و خودتنظیمی انگیزشی می‌توانند 3/22 درصد از واریانس اشتیاق تحصیلی را پیش‌بینی نماید. نتیجه‌گیری: تعلل‌ورزی و خودتنظیمی انگیزشی می‌تواند اشتیاق تحصیلی بین دانشجویان را پیش‌بینی کند. با توجه به این که این دو متغیر با شوق و اشتیاق دانشجویان به ادامه‌ی تحصیل ارتباط دارد باید در زمینه موفقیت تحصیلی دانشجویان مورد توجه و تاکید قرار گیرد. Introduction: Students’ cognitive, behavioral and emotional engagement with the academic environment and field of study will guarantee their vitality and success in promoting educational goals. Therefore, the purpose of this research was to investigate the role of procrastination and motivational self-regulation in predicting students’ academic engagement. Methods: This correlational study was performed on 311 students of faculty of medical sciences in Islamic Azad University of Arak in 2014-2015 academic years. The subjects were selected through Random and responded to procrastination, motivational self-regulation, and academic involvement questionnaires. Data were analyzed using descriptive and inferential statistics (Pearson correlation coefficient and regression analysis). Results: Pearson correlation showed that there was a negative and significant relationship between procrastination and academic engagement (p<0.01). It also indicated a positive and significant relationship between motivational self-regulation and academic engagement (P<0.001). The results of the regression analysis showed that procrastination and motivational self-regulation could predict 22.3 percent of academic engagement variance. Conclusion: Procrastination and motivational self-regulation can predict academic engagement of students. Since these two variables are correlated with Students’ enthusiasm to continue their studies, they must be taken into account and underscored for students’ academic achievement. تعلل ورزی, خودتنظیمی انگیزشی, اشتیاق تحصیلی, دانشجو procrastination, motivational self-regulation, academic engagement, student 160 169 http://ijme.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2857-3&slc_lang=fa&sid=1 Moslem Abbasi مسلم عباسی moslem_abbasi83@yahoo.com 7000319475328460049305 7000319475328460049305 No Shahriar Dargahi شهریار درگاهی shahriardargahi@yahoo.com 7000319475328460049306 7000319475328460049306 No Zabih Pirani ذبیح پیرانی zabih_pirani@yahoo.com 7000319475328460049307 7000319475328460049307 Yes Farzaneh Bonyadi فرزانه بنیادی farzaneh_bonyadi@yahoo.com 7000319475328460049308 7000319475328460049308 No