<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Iranian Journal of Medical Education</title>
<title_fa>مجله ایرانی آموزش در علوم پزشکی</title_fa>
<short_title>Iranian Journal of Medical Education</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://ijme.mui.ac.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>70</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>journal70</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>1608-9359</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>1735-8892</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.48305</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
<journal_id_science></journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1394</year>
	<month>1</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2015</year>
	<month>4</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>15</volume>
<number></number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa> آموزش مبتنی بر سیستم در علوم پزشکی: ضروری اما فراموش شده</title_fa>
	<title>System based education in medical sciences: necessary but forgotten.  </title>
	<subject_fa>مديريت آموزشي</subject_fa>
	<subject>Educational Management</subject>
	<content_type_fa>نامه علمی</content_type_fa>
	<content_type>Short Communication</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt;نداردتغییر نگرش از یادگیری معلم محور به یادگیری دانشجو محوردرآموزش عالی مسؤولیتی جدید را برای مدرسان و دانشجویان فراهم ساخته است که یکی از محورهای اصلی آن انتخاب مناسب&#8204;ترین رویکرد آموزش است(1). آموزش مبتنی بر سیستم یکی از رویکردهای مطرح در نظام آموزشی است که در خصوص ویژگی&#8204;ها و کاربرد آن آگاهی لازم وجود ندارد. از طرفی برخی مجامع نظیر شورای اعتبار بخشی آموزش پزشکی آشنایی با این رویکرد را یکی از شایستگی&#8204;های اصلی پزشکان می&#8204;دانند(2و3). لذا دراین دست نوشته آموزش مبتنی بر سیستم به عنوان یکی از رویکرد&#8204;های جدید در بحث آموزش که تمرکز آن بر ایجاد انگیزه در دانشجو، آشنایی با سیستم و تفکر سیستمی، همکاری درون حرفه&#8204;ای، بین حرفه&#8204;ای و به طور کلی کار تیمی است، معرفی می&#8204;شود. به منظور یافتن منابع مرتبط با موضوع آموزش مبتنی بر سیستم از جستجو در بانک&#8204;های اطلاعاتی علمی PubMed, proQuest, Ovid, SID, Magiran با کلید واژه&#8204;هایSystem based education, medical education, Teaching,learning و مترادف فارسی آنها تا سال 2014 استفاده شد. تعداد منابع یافت شده در سطح دنیا بسیار محدود بود و در ایران هیچ گونه مطالعه&#8204;ای در این زمینه پیدا نشد. به طور کلی بر اساس جستجوی پژوهشگر تنها 6 مقاله به موضوع آموزش و یا عملکرد مبتنی بر سیستم پرداخته بودند که مورد بررسی قرار گرفتند. در بین مطالعات مورد بررسی آندرو کوهن(Cohen) به تعریف آموزش مبتنی بر سیستم پرداخته است(4). در مطالعه&#8204;ای دیگر موضوع عملکرد مبتنی بر سیستم در سیستم سلامت و درمان بررسی شده است(5). جانسون (Johnson)و همکاران نیز در مطالعه&#8204;ای به موضوع عملکرد مبتنی بر سیستم در دانشجویان پزشکی و بهبود کیفیت مراقبت و ایمنی بیمار پرداخته&#8204;اند(3). یک مطالعه کیفی نیز 6 حیطه اصلی در این رویکرد را نشان داده است(6). در اینجا به شرح جزیی تر این مطالعات می&#8204;پردازیم. آندرو کوهن از آموزش مبتنی بر سیستم با عنوان &amp;quot;اول کاربرد، بعد تئوری&amp;quot;یاد می&#8204;کند، وی می&#8204;نویسد: وادار کردن دانشجویان برای یادگیری قواعد سیستم&#8204;ها قبل از ایجاد شور و انگیزه در آنان به جای نگریستن به یادگیری به عنوان محرک شگفت انگیز تکامل انسان، منجر به نگرش &amp;quot;یادگیری به عنوان شکنجه&amp;quot; می&#8204;شود. براساس این رویکرد می&#8204;بایست بعد از آشنایی با هدف و کاربرد مطالبی که آموخته خواهد شد، ابتدا قواعد پایه سپس فرایندهای پیچیده آموزش داده شود. کوهن فرایند یادگیری مبتنی بر سیستم را به صورت دوایر متحدالمرکزی نشان می&#8204;دهد که در دایره مرکزی هدف، دایره میانی قواعد پایه و در دایره پیرامون قواعد پیچیده قرار گرفته&#8204;اند و یادآور می&#8204;شود شروع همراه با تصور پایان در ذهن&amp;quot; beginning with the end in mind&amp;quot; منجر به ایجاد انگیزه بهتری برای یادگیری می&#8204;شود(4). از آنجایی که رشته&#8204;های مرتبط به علوم پزشکی رشته&#8204;های عمل محور هستند، در بحث آموزش مبتنی بر سیستم، موضوع عملکرد مبتنی بر سیستم (system based practice)مطرح می&#8204;شود، که بنیانگذار آن پل بتلدن (Paul Bataldenl) بود و سیستم بهداشتی را دوایری دارای هم&#8204;پوشانی مطرح کرد که در مرکز آن بیمار قرار دارد(5). تأکید عملکرد مبتنی بر سیستم بر شناخت اجزاء سیستم، همکاری درون حرفه&#8204;ای، بین حرفه&#8204;ای و به طور کلی کار تیمی است(2). جانسون و همکاران ضمن اظهار این نکته که کاربرد SBP در علوم پزشکی مستلزم آگاهی از مفهوم سیستم و تفکر سیستمی است، بیان کردند عملکرد مبتنی بر سیستم ابزاری برای تحلیل است و همچنین روشی است که منجر به ارائه مراقبت و تغییر مؤثرتر می&#8204;شود. درک سیستم موجب بهبود کیفیت مراقبت و ایمنی بیمار می&#8204;شود. درSBP دانشجو باید از یک سیستم بزرگ&#8204;تر آگاه بوده و در برابر آن پاسخ&#8204;گو باشد؛ همچنین در استفاده مؤثر از دیگر منابع به منظور ارائه مراقبت هر چه بهتر از بیمار خود توانمند باشد(3). نتایج مطالعه کیفی شو(Sheu) و همکاران نشان دهنده 6 حیطه اصلی در این رویکرد بودکه عبارت بودند از: همکاری و نقش&#8204;های درون حرفه&#8204;ای، ساختار بالینی، عوامل مرتبط با بیمار در ارتباط با دستیابی به مراقبت،آگاهی از سیستم مراقبتی بزرگ&#8204;تر و تداوم مراقبت، کسب و تخصیص منابع و ارتقاء سیستمها. در این مطالعه مربیان هماهنگ&#8204;کننده، درک عمیق&#8204;تری از یادگیری مبتنی بر سیستم داشتند؛ هم دانشجویان و هم اساتید معتقد بودند که کلینیک راند&#8204;ها بیشتر از برنامه درسی رسمی، دانشجویان را برای یادگیری مبتنی بر سیستم آماده می&#8204;کند(6). کادردرمانی لازم است به گونه&#8204;ای تربیت شوند که اجزای سیستم سلامت را بشناسند، اثر بخشی سیستم و منابع را ارزشیابی کنند و بدانند چه زمانی باید تغییر ایجاد کنند. اینها جوهره اصلی شایستگی عملکرد مبتنی بر سیستم است(7و8). مطالعات نشان می&#8204;دهد به&#8204;کارگیری رویکرد مبتنی بر سیستم در کوریکولوم امروزه کمتر دیده می&#8204;شود(3). درک مشترک و شفافی از عملکرد مبتنی بر سیستم وجود ندارد و در ارتباط با این رویکرد در زمینه روش&#8204;های ارزشیابی نیز کمبود وجود دارد. ضروری است هر گروه مرتبط با سیستم اعم از پزشکی و پرستاری به طور تخصصی مشخص کند که چطور عملکرد بالینی روزانه آن&#8204;ها به سیستم مرتبط است، آموزش دهندگان باید به دانشجویان آموزش دهند چطور با سیستم ارتباط برقرار کنند، چطور سیستم بر فعالیت&#8204;های روزانه بالینی آن&#8204;ها مؤثر است و چطور می&#8204;توان سیستم&#8204;های نامؤثر را تغییر داد(3). عملکرد مبتنی بر سیستم به تمامی فرایند&#8204;های موجود در سیستم ارایه مراقبت اشاره می&#8204;کند که از لحظه ملاقات فرد با سیستم بهداشتی تا ارجاع وی، فراهم کننده مراقبت مؤثر و مقرون به صرفه از فرد و افراد می&#8204;باشد و عوامل مختلفی بر عملکرد مبتنی بر سیستم مؤثر هستند که عبارتند از: حمایت پزشک، کار گروهی، بیمه سلامت و درمان، انتقال مراقبت، مراقبت مزمن و مراقبت بیمار محور(9). تأکید آن بر شناخت اجزاء سیستم، همکاری درون حرفه&#8204;ای، بین حرفه&#8204;ای و به طور کلی کار تیمی است و ضروری است تا سیستم به عنوان مجموعه&#8204;ای از اجزاء مرتبط به هم، به عنوان یک کل درک شود تا دستیابی به هدف، یعنی دستیابی به ایمنی بیمار و مراقبت با کیفیت مؤثر ممکن شود(2). معرفی این رویکرد نوین آموزشی به خصوص در حوزه علوم پزشکی که بنیادهای آن بر رویکردهای یادگیری فراگیر محور استوار است و از طرفی بهداشت و درمان به عنوان یک سیستم با مجموعه&#8204;ای از عوامل در حال تعامل، با تلاش برای رسیدن به یک هدف تعریف شده، از اهمیت ویژه&#8204;ای برخوردار است. لذا توصیه می&#8204;شود در زمینه بسط مفهوم و چگونگی به&#8204;&#8204;کارگیری این رویکرد آموزشی در آموزش علوم پزشکی مطالعاتی انجام شود. همچنین ضروری است برنامه&#8204;ریزان آموزشی به نیازهای آموزشی دانشجو، صریح و واضح بودن اهداف حرفه و استفاده از راه کارهای ایجاد علاقه در کسب دانش مورد نیاز و کار تیمی توجه&#8204; خاصی مبذول نمایند.&lt;/p&gt;
</abstract_fa>
	<abstract></abstract>
	<keyword_fa>آموزش مبتنی بر سیستم, عملکرد مبتنی بر سیستم, آموزش, یاددهی, یادگیری</keyword_fa>
	<keyword></keyword>
	<start_page>126</start_page>
	<end_page>128</end_page>
	<web_url>http://ijme.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2971-1&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Hossein</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Karimi Moonaghi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>حسین</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>کریمی مونقی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>karimih@mums.ac.ir</email>
	<code>7000319475328460055635</code>
	<orcid>7000319475328460055635</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>دکتر حسین کریمی مونقی (دانشیار)، مرکز تحقیقات مراقبت مبتنی بر شواهد، گروه آموزشی داخلی و جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، گروه آموزش پزشکی دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران. (karimih@mums. ac. ir)</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Tayebe</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Pourghaznein</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>طیبه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>پورغزنین</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>pourghazneint@mums.ac.ir</email>
	<code>0068658893</code>
	<orcid>7000319475328460055636</orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>طیبه پورغزنین (مربی)، دانشجوی دکتری تخصصی آموزش پرستاری، عضو کمیته تحقیقات دانشجویی، گروه آموزشی داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران. pourghazneint@mums. ac. ir</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
