fa تأثیر شبیه‌سازی کامپیوتر و مانکن بر درک دانشجویان پرستاری از خودکارآمدی در احیای قلبی ریوی شيوه هاي آموزش Teaching Methods پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: خودکارآمدی در احیای قلبی ریوی توصیف چگونگی رویارویی مراقبان به منظور سازمان‌دهی و اجرای اقدامات مناسب در طی فرایند احیای قلبی ریوی است. این باور، عاملی مهم در آموزش مهارت‌های حیاتی پرستاری به ویژه احیای قلبی ریوی است. از این رو این پژوهش با هدف تأثیر شبیه‌سازی مبتنی بر کامپیوتر و شبیه‌سازی مبتنی برمانکن بر درک دانشجویان پرستاری از خودکارآمدی در احیای قلبی ریوی انجام شد. روش‌ها: این پژوهش یک مطالعه نیمه تجربی است که در آن 64 دانشجوی پرستاری شرکت داشته و به طور تصادفی در دو گروه شبیه‌سازی با کامپیوتر و مانکن قرار گرفتند. ابزار گرد‌آوری داده‌ها پرسشنامه دو بخشی شامل، اطلاعات دموگرافیک و درک خودکارآمدی احیای قلبی ریوی بود. اطلاعات قبل و بعد از دو شیوه آموزش جمع‌آوری و با استفاده از شاخص‌های مرکزی و پراکندگی و آزمون‌های من ویتنی، ویلکاکسون مورد تجزیه تحلیل قرار گرفت. نتایج: میانگین و انحراف معیار امتیاز درک دانشجویان از خودکارآمدی قبل و بعد از مداخله در هر دو گروه از لحاظ آماری تفاوت معناداری داشت، گروه آموزش مبتنی بر مانکن (23/5-, Z=0001/0P<) و گروه آموزش مبتنی بر کامپیوتر (15/4-, Z=0001/0P<))، به طوری که میانگین امتیاز درک دانشجویان از خودکارآمدی بعد از آموزش در هر دو گروه، افزایش داشت. ولی تفاوت معناداری بین دو گروه مشاهده نشد (41/0P=). نتیجه‌گیری: براساس یافته‌های این مطالعه هر یک از دو روش شبیه‌سازی باعث افزایش درک خودکارآمدی در زمینه احیای قلبی ریوی شده است؛ بنابراین مراکز آموزشی می‌تواند بسته به شرایط و امکانات خود از هر یک از دو روش در امر آموزش دانشجویان استفاده نمایند و دانشجویان با آمادگی بیش‌تری در خدمت بیماران قرار گیرند. Introduction: Resuscitation self-efficacy is defined as a judgment of perceived capability to organize and execute the process of care during cardiopulmonary resuscitation. It is believed to be an important factor in teaching vital nursing skills especially cardiopulmonary resuscitation. Therefore, this study aimed to investigate the impact of mannequin-based simulation and computer-based simulation on nursing students’ perception of self-efficacy in cardiopulmonary resuscitation. Methods: This quasi-experimental study was performed on 64 nursing students who were randomly assigned to computer-based simulation and mannequin-based simulation groups. Data collection tool was a two-part questionnaire including demographic information and the perceived self-efficacy of cardiopulmonary resuscitation. The data were collected before and after two methods of teaching. Data were analyzed using measures of central tendency and dispersion, Mann-Whitney, and Wilcoxon tests. Results: There was a significant difference in mean score and standard deviation of students’ perception of self-efficacy between mannequin-based group (Z=-5.23,P<0.0001) and computer-based group (Z=-4.15,P<0.0001) before and after intervention. Trainings provided to both groups of students increased their perception of self-efficacy, however, no significant difference was observed between the two groups (P=0.41). Conclusion: Results indicated that both of the simulation methods increased the perception of self-efficacy in cardiopulmonary resuscitation therefore educational centers, depending on their situations and facilities, can use any of these methods in teaching students so that they will be prepared better to serve patients. شبیه‌سازی مبتنی بر کامپیوتر, شیبه‌سازی مبتنی بر مانکن, درک خودکارآمدی, دانشجوی پرستاری Computer-based simulation, mannequin-based simulation, perception of self-efficacy, nursing student 876 885 http://ijme.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2654-1&slc_lang=fa&sid=1 Aazam Heidarzadeh اعظم حیدرزاده heidarzadehazam@yahoo.com 7000319475328460048371 7000319475328460048371 No MSc student of nursing, Kerman University of Medical Sciences, Kerman, Iran.Email: heydarzadehaazam@gmail.com اعظم حیدرزاده دانشجوی کارشناسی ارشد آموزش پرستاری دانشگاه علوم پزشکی کرمان، ایران. (heydarzadehaazam@gmail.com)؛ Mansooreh Azizzade forouzi منصوره عزیزاده فروزی M_azzizadeh@kmu.ac.ir 7000319475328460048372 7000319475328460048372 Yes () Instructor, Medical Surgical Nursing Department, Neuroscience Research Center and neouropharmaclogy institue of Kerman University of Medical Sciences, Kerman, Iran. Email: M_Forozy@kmu.ac.ir منصوره عزیزاده فروزی (مربی)، مرکز تحقیقات علوم اعصاب و انستیتو نوروفارماکولوژِی دانشگاه علوم پزشکی کرمان. ایران. m_Forozy@kmu.ac.ir Majid kazemi مجید کاظمی maj_kaz@yahoo.com 7000319475328460048373 7000319475328460048373 No Assistant Professor, Department of InternalSurgery, School of Nursing-Midwiferyand Allied HealthMedical Sciences, RafsanjanUniversity of Medical Sciences,Rafsanjan, Iran. Email: maj_kaz@yahoo.com دکتر مجید کاظمی (استادیار)، گروه داخلی جراحی، دانشکده پرستاری مامایی و پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، کرمان، ایران.(maj_kaz@yahoo.com)؛ Yones Jahani یونس جهانی yonesjahani@yahoo.com 7000319475328460048374 7000319475328460048374 No Assistant Professor,Social Determinants of HealthResearch Center, Institute of Futures Studies in Health, Kerman University of Medical Sciences, Kerman, Iran. Email:yonesjahani@yahoo.com دکتریونس جهانی (استادیار)، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، پژوهشکده آینده‌پژوهی در سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، ایران. yonesjahani@yahoo.com))