fa عوامل مؤثر بر خودکارآمدی تحصیلی و ارتباط آن با موفقیت تحصیلی در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی بوشهر سال 92-1391 مديريت آموزشي Educational Management پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: خودکارآمدی به عنوان یک عامل انگیزشی، منجر به افزایش عملکرد تحصیلی و کاهش استرس می‌شود. بنابراین شناسایی عواملی مؤثر بر خودکارآمدی می‌تواند تأثیر بسزایی در موفقیت تحصیلی دانشجویان و پیشرفت نظام آموزشی داشته باشد. هدف از این مطالعه بررسی عوامل مؤثر بر خودکارآمدی تحصیلی و ارتباط آن با موفقیت تحصیلی دانشجویان است. روش‌ها: این مطالعه مقطعی با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی منظم در 428 دانشجوی دانشگاه علوم پزشکی بوشهر در سال تحصیلی 92–1391 انجام شد. موفقیت تحصیلی دانشجویان به‌وسیله معدل ترم اخیر دانشجویان سنجیده شد. اطلاعات توسط پرسشنامه دموگرافیک و 4 پرسشنامه استاندارد شامل پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی، استرس تحصیلی، حمایت اجتماعی چند بعدی و انتظار پیامد دانشجو جمع‌آوری شده و سپس اطلاعات با آزمون‌های آماری توصیفی و استنباطی تجزیه و تحلیل گردید. نتایج: در این مطالعه بین خودکارآمدی تحصیلی با موفقیت تحصیلی (018/0=, p116/0=r)، نوع استرس (003/0=, p142/0-=r) و واکنش به استرس (001/0=, p623/0-= r)، حمایت اجتماعی خانواده (004/0=, p134/0=r) و افراد مهم (000/0=, p214/0=r) رابطه وجود داشت. در مدل رگرسیون خطی، واکنش به استرس (001/0= pو196/0-=β) و حمایت اجتماعی افراد مهم (001/0=p و197/0=β) به‌عنوان سازه‌های پیشگویی‌کننده خودکارآمدی شناسایی شد. نتیجه‌گیری: خودکارآمدی تحصیلی عامل تأثیر گذار بر موفقیت تحصیلی بود که جهت بهبود آن می‌توان با طراحی مداخلات مناسب از استراتژی‌هایی جهت کنترل استرس تحصیلی و حمایت اجتماعی خانواده و اساتید استفاده نمود. Introduction: As a motivating factor, self- efficacy increases academic performance and decreases stress. Therefore, determining factors influencing self- efficacy could be significantly useful in improving students’ academic achievement and consequently development of educational system. The aim of this study is to investigate factors affecting academic self efficacy and its association with academic achievement. Methods: This descriptive cross-sectional study was conducted through systematic random sampling method among 428 students of Bushehr University Medical Sciences during 2012-2013 academic years. Students’ academic achievement was evaluated using their Grade Point Average (GPA) of preceding semester. Data was collected by demographic questionnaire and 4 standard scales including academic self efficacy, academic stress, multidimensional social support, and student outcome expectancy. Then data was analyzed using descriptive and inferential statistical tests. Results: Significant correlations were observed between self-efficacy and, academic achievement (r=0.116, p=0.018), stress type (r=-0.142, p=0.003), reaction to stress (r=-0.623, p=0.001), family support (r=0.134, p=0.004), and other valued persons’ support (r=0.214, p=0.000). In liner regression model, predictor constructs of self-efficacy were identified to be reaction to stress (β=-0.196, p=0.001) and other valued persons’ support (β= 0.197, p=0.001). Conclusion: Academic self-efficacy is an effective factor on academic achievement and it can be improved by designing appropriate interventions to control academic stress and increase the level of support by family and teachers. خودکارآمدی تحصیلی، استرس تحصیلی، حمایت اجتماعی، انتظار نتیجه، موفقیت تحصیلی Academic self-efficacy, Academic Stress, Social Support, Outcome Expectance, Self Efficacy, Academic Achievement. 629 641 http://ijme.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2161-1&slc_lang=fa&sid=1 Makiee Jamali مکیه جمالی mjamali@yahoo.com 5312146784 7000319475328460035430 No Azita Noroozi آزیتا نوروزی azitanoroozi@yahoo.com 2991530030 7000319475328460035431 Yes Rahim Tahmasebi رحیم طهماسبی rahimtahmasebi@yahoo.com 5139365091 7000319475328460035432 No