fa مقایسه روش آموزشی چهره به چهره و بحث گروهی بر ارتقای کیفیت زندگی مبتلایان به مولتیپل اسکلروزیس آموزش باليني Clinical Teaching پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: هدف نهایی برنامه‌های درمانی و مراقبتی بیماران مبتلا به MS، ارتقای کیفیت زندگی است. امروزه از روش‌های مختلفی جهت ارائه برنامه‌های سلامت محور استفاده می‌شود. مطالعه حاضر با هدف مقایسه دو روش آموزش چهره به چهره و بحث گروهی بر ارتقای کیفیت زندگی مبتلایان به اسکلروز مولتیپل(MS) انجام شد. روش‌ها: این مطالعه نیمه تجربی دو گروهی، به صورت قبل و بعد، بر روی 70 بیمار مراجعه کننده به انجمن MS مشهد، که به روش نمونه‌گیری آسان انتخاب شده بودند، در سال 91-1390 انجام شد. ابتدا بیماران به صورت تصادفی به دو گروه 35 نفره تقسیم و کیفیت زندگی بیماران با استفاده از پرسشنامه استاندارد SF-36 که در مطالعات قبلی روایی و پایایی آن اندازه‌گیری شده بود، تعیین گردید. سپس برنامه مداخله به یکی از دو شیوه چهره به چهره و بحث گروهی به اجرا درآمد. یک ماه بعد، کیفیت زندگی مجدداً تعیین و با قبل مقایسه شد. یافته‌ها با آزمون‌های تی مستقل ، تی زوج و کای دو در سطح 95/0 تجزیه و تحلیل گردید. نتایج: نمره کلی کیفیت زندگی، در مرحله قبل از مداخله، در گروه آموزش به شیوه چهره به چهره، 7/4±6/41 ( از حداکثر نمره 100) و در گروه آموزش به شیوه بحث گروهی 5/4±8/40 بود که در مرحله بعد از مداخله افزایش معنادار داشت (به ترتیب 1/5±3/56 و 7/4±4/50). بر اساس آزمون‌های تی زوجی و مستقل، نمرات ابعاد مختلف کیفیت زندگی در هر دو گروه در مرحله بعد از مداخله، نسبت به قبل افزایش معنادار داشته و این افزایش در گروه آموزش به روش چهره به چهره بیشتر بود )05/0p<). میانگین نمره کیفیت زندگی بر حسب متغیر سن و اشتغال تفاوت معناداری داشت)05/0p<)؛ اما بر حسب متغیرهای تحصیلات، وضعیت تأهل و جنسیت تفاوت معنادار مشاهده نشد (05/0p>). نتیجه‌گیری: در صورت وجود امکانات کافی، در بیماری‌های مزمنی نظیر MS، آموزش برنامه‌های خود مراقبتی به روش چهره به چهره مفیدتر از شیوه‌های آموزش بحث گروهی است. Introduction: The ultimate goal of care programs for patients with MS is to improve their quality of life (QOL). Nowadays, a variety of methods are used for providing health-oriented programs. This study was conducted to compare the effect of face to face and group discussion teaching methods on improving the quality of life among patients suffering from MS. Methods: This quasi-experimental two group study of before-after intervention type was conducted on a convenient sample of 70 patients who visited Mashhad MS Society within 2011-2012. Participants were randomly allocated into two groups (n=35). Their QOL was assessed using standard questionnaire of SF-36 which its reliability and validity have been confirmed in previous studies. Then intervention was completed by performing either face to face or group discussion teaching. One month later, QOL was assessed again. Data was analyzed using independent and paired t-test, chi2 at 95% significance level. Results: Before intervention, total score of QOL was 41.6±4.7 (out of 100) for face to face group and 40.8±4.5 for group discussion group. These scores showed a significant increase after intervention (56.3±5.1 and 50.4±4.7, respectively). According to the results of independent and paired t-test, the scores for different subscales of QOL significantly increased in both groups after intervention and this increase was higher for face to face group (P<0.05). A significant difference was observed in QOL according to age and employment status. This is while no significant difference was observed in QOL in different states of educational level, marital status, and gender (P <0.05). Conclusion: Provided availability of sufficient resources, face to face teaching self-care programs prove more helpful compared to group discussion programs for chronic disease sufferers such as MS. آموزش به روش چهره به چهره، آموزش به روش بحث گروهی، مولتیپل اسکلروزیس، کیفیت زندگی Face to Face Training, Group Discussion Training, Multiple Sclerosis, Quality of Life. 711 720 http://ijme.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2126-1&slc_lang=fa&sid=1 hamidreza zendehtalab حمیدرضا زنده طلب zendehtalabhr@mums.ac.ir 2750572371 7000319475328460036046 Yes