fa وضعیت آموزش بالینی از دیدگاه دانشجویان پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد مقاله کوتاه Short article مقدمه: ارتقای کیفیت آموزش بالینی، مستلزم بررسی مستمر وضعیت موجود، شناخت نقاط قوت و اصلاح نقاط ضعف است. هدف این مطالعه تعیین وضعیت آموزش بالینی از دیدگاه دانشجویان پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد بود. روش‌ها: در یک مطالعه توصیفی در سال 84-83، از کلیه دانشجویان ترم آخر کارشناسی پیوسته و ناپیوسته پرستاری و کاردانی مامایی به تعداد 133 نفر درخواست شد که پرسشنامه‌ای 36 گزینه‌ای را به صورت خودایفا تکمیل نمایند. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS و به صورت توزیع فراوانی تجزیه و تحلیل شد. نتایج: مهم‌ترین نقاط قوت آموزش بالینی به ترتیب عبارت بودند از: برخورد مناسب مربی با دانشجو، حضور به موقع مربی و دانشجو در بخش، رعایت پیشنیازهای دروس کارآموزی و رعایت مراحل آموزش بالینی، حمایت کامل مربی از دانشجو، نظارت کافی بر روند آموزش بالینی و مهم‌ترین نقاط ضعف آموزش بالینی به ترتیب عبارت بودند از عدم استفاده از وسایل کمک آموزشی در محیط بالینی، عدم وجود امکانات رفاهی، عدم ارزشیابی مربی بالینی توسط دانشجو و ناهماهنگی دروس نظری و کارآموزی. نتیجه‌گیری: دانشجویان اکثر موضوعات مطرح شده در حیطه‌های اهداف آموزشی و مربی تأیید نمودند در حالی که در مورد محیط آموزشی و نظارت و ارزشیابی وضعیت چندان مطلوب نبود و در مورد برخورد با دانشجو نیز در بعضی موضوعات مشکلاتی وجود داشت. بهبود امکانات و تجهیزات محیط بالینی و بازنگری ابزارها و فرآیندهای ارزشیابی توصیه می‌شود. Introduction: The continuous examination of the current situation, and recognizing the strengths and improving the weaknesses are necessary for promoting the quality of clinical education. This study was designed to determine the problems of clinical education from the viewpoints of nursing and midwifery students of Shahrekord University of Medical Sciences. Methods: In this descriptive study performed in 2004-2005, all bachelor nursing and midwifery students who were in their last semester (n=133) were asked to complete a 36 item questionnaire as self-administered. The data was analyzed by SPSS software using frequency distribution. Results: The most important strength of clinical education were proper encounter with trainees, on time presence of trainees and trainers, respecting the pre-requisite courses, respecting the stages of clinical education, full support of trainees, and complete supervision over clinical education. The weaknesses included not using audiovisual aids, lack of welfare facilities, not evaluating trainers by the students, and lack of coordination between theory and practice. Conclusion: Most subjects concerning educational objectives and trainers were confirmed while the situation of educational environment, supervising and evaluation were not optimal. There were also some problems in encountering with students. It is recommended to improve the facilities and equipments of clinical education and revise the evaluation tools and process. آموزش بالینی, دانشجو, پرستاری, مامایی, دیدگاه. Clinical education, Student, Nursing, Midwifery, Viewpoint. 129 135 http://ijme.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-214&slc_lang=fa&sid=1 Masoumeh Delaram معصومه دل آرام 7000319475328460090078 7000319475328460090078 Yes