مقدمه: تغییرات جسمی و عاطفی دوران بارداری زمینه را برای مشاجرات خانوادگی و خشونت، که با خطراتی چون زایمان زودرس، نوزاد نارس و افسردگی بعد از زایمان همراه است، آماده می‌کنند. مطالعه حاضر به منظور تعیین تأثیر آموزش تغییرات طبیعی دوران بارداری و نحوه سازگاری با آنها بر رضایت‌مندی زناشویی زنان باردار مراجعه‌کننده به مراکز خدمات بهداشتی- درمانی شهرستان شهر بابک انجام شده است. روش‌ها: این پژوهش نیمه تجربی با طراحی یک گروهی قبل و بعد از آموزش انجام گرفت. داده‌ها به کمک پرسشنامه ENRICH (Enriching, Relationship, Issues, Communication, and Happiness) از 112 زن باردار که معیارهای ورود به مطالعه را داشته به صورت تصادفی طبقه‌ای از سه مرکز بهداشتی نمونه‌گیری گردید. مداخله به صورت ارائه یک پمفلت آموزشی بود و رضایت زناشویی قبل و یک ماه بعد از مداخله گردآوری گشته و با بهره‌گیری از شاخص‌های آمار توصیفی و آزمون‌های ویلکاکسون، t، من یو ویتنی، ANOVA و کروسکال والیس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج: مقایسه میانگین نمرات، افزایش معنی‌داری، در بعد از دریافت اطلاعات نشان داد چنان که امتیاز رضایت‌مندی زناشویی از 28±8/168 به 2/18±3/187 افزایش یافت. در مقایسه میانگین تفاوت نمرات بر حسب متغیرهای رتبه بارداری، سن بارداری، وضعیت اشتغال زن باردار و همسر او، نگرانی در مورد زیبایی و برخورداری از حمایت اطرافیان نیز تفاوت معنی‌داری دیده شد. نتیجه‌گیری: نتایج این تحقیق ضرورت آگاهی زوج‌ها از تغییرات طبیعی دوران بارداری را مطرح می‌سازد که با انجام این مهم، مراقبین بهداشتی می‌توانند نقش فعالی در افزایش رضایت‌مندی زناشویی داشته باشند.

واژه‌های کلیدی: بارداری، آگاهی، تغییرات طبیعی، سازگاری، رضایت‌مندی زناشویی، پرسشنامه ENRICH

متن کامل [PDF 261 kb]   (6077 دریافت)