جلد 23 -
جلد 23 - صفحات 305-301 |
برگشت به فهرست نسخه ها
گروه آموزش پزشکی، مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی، مرکز تحقیقات آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران. ، mosleh22@yahoo.com
چکیده: (2175 مشاهده)
آزمون بالینی ساختارمند عینی(OSCE) از سال 1970 میلادی جهت ارزیابی دانشجویان پزشکی مورد استفاده قرار می گرفته است. آزمونOSCE یکی از روش های ارزشیابی است که در آن مهارت های بالینی دانشجویان در ایستگاه های شبیه سازی شده به صورت فیزیکی ارزیابی می گردد(1). امروزه این آزمون به طور گسترده در سطح دانشگاه های کشور و جهان در حال انجام است. اخیرا استفاده از روش های نوین اجرایی و تکنولوژی های پیشرفته در برگزاری این آزمون مورد توجه قرار گرفته است. به ویژه آن که دوره پاندمی کرونا کاربرد هرچه بیشتر تکنولوژی های آموزشی و رویکرد مجازی را بیش از پیش بر همگان آشکار ساخت. در واقع این دوران نیاز به نوآوری در شیوه های آموزشی و ارزیابی را به عنوان یک چالش بزرگ پیش روی اساتید دانشگاهی و سایر مسئولین آموزشی قرارداد. با این حال اکثر دانشگاه های کشورمان، در دوران پاندمی کرونا این آزمون را یا برگزار نکردند یا به تعویق انداختند تا شرایط برای برگزاری به شیوه سنتی و مرسوم آن فراهم گردد، در حالی که با شناخت و کاربرد روش های جدید و استفاده از فناوری های نوین در برگزاری این آزمون می توانست بسیاری از مشکلات مذکور مرتفع گردد. هم اکنون نیز که دانشگاه ها به صورت حضوری آموزش را انجام می دهند، آزمون بالینی ساختارمند عینی به شیوه سنتی انجام شده و کمتر موسسه ای از روش های جدید بهره می برد(2). در این نوشتار کوتاه سعی بر این بوده است تا شیوه های نوین و رویکردهای جدیدی که در اجرای آزمون بالینی ساختارمند عینی مورد استفاده قرار گرفته است را معرفی و به تحلیل آنها به طور خلاصه بپردازیم تا با شناخت این روش ها، زمینه کاربرد هرچه بیشتر آنها در دانشگاه های سطح کشور فراهم گردد.
نوع مطالعه: مقاله کوتاه |
موضوع مقاله:
ارزشيابي مهارتهاي باليني
دریافت: 1402/8/4 | پذیرش: 1402/8/21 | انتشار: 1402/1/10 | انتشار الکترونیک: 1402/1/10
دریافت: 1402/8/4 | پذیرش: 1402/8/21 | انتشار: 1402/1/10 | انتشار الکترونیک: 1402/1/10
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |