جلد 23 -
جلد 23 - صفحات 175-166 |
برگشت به فهرست نسخه ها
گروه علوم تربیتی، واحد آباده، دانشگاه آزاد اسلامی، آباده، شیراز، فارس، ایران. ، t2411179359@gmail.com
چکیده: (2476 مشاهده)
مقدمه: رفتارهای نوآورانه اعضای هیات‌علمی پیش شرط لازم برای اثربخشی آموزشی و پژوهشی آنها میباشد و کمک می‌کند آنها به‌طور موثر در کلاس درس و کارهای پژوهشی اثربخشی بالاتری داشته باشند. لذا این مطالعه با هدف بررسی تاثیر الگوی ساختاری منابع شغلی بر ارتقای رفتارکاری نوآورانه با میانجی‌گری اشتیاق شغلی انجام شده است.
روش‌ها: روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بوده است. جامعهی آماری این پژوهش کلیهی اعضای هیات‌علمی دانشکده علوم پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شیراز (481 نفر) میباشند. جهت انتخاب حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران نمونه 214 نفری به شیوه تصادفی ساده انتخاب گردید. برای اندازهگیری رفتارکاری نوآورانه از پرسشنامه کانتر، اشتیاق شغلی شوفلی همکاران، استقلال شغلی مورگسون و هامفریو پاداش و قدردانی از پرسشنامه باقر همکاران استفاده گردید. پایایی پرسشنامه به وسیله ضریب آلفای کرونباخ و پایایی مرکب و روایی آن توسط روایی سازه و محتوایی مورد تایید قرار گرفت. با استفاده از تکنیک مدلسازی معادلات ساختاری فرضیه‌های تحقیق تجزیه و تحلیل گردید.
نتایج: نتایج بیانگر آن بود که استقلال شغلی تأثیر مثبت و معناداری بر رفتارکاری نوآورانه (000/0=p) و اشتیاق شغلی (002/0=p) دارد و پاداش و قدردانی نیز بر رفتارکاری نوآورانه (004/0=p) و اشتیاق شغلی (000/0=p) تأثیر مثبت و معناداری دارد. همچنین اشتیاق شغلی نقش میانجی در رابطه بین استقلال شغلی (001/0=p) و پاداش و قدردانی (012/0=p) با رفتارکاری نوآورانه ایفا می‌کند.
نتیجه‌گیری: با فراهم نمودن زمینه استقلال شغلی و پاداش و قدردانی از اعضای هیات‌علمی می‌توان اشتیاق به کار آ نها را افزایش داده و باعث ارتقای رفتارکاری نوآورانه اعضای هیات‌علمی گردید.
تازه‌های تحقیق
طاهره رنجبر: Google Scholar,Pubmed
واژه‌های کلیدی: رفتارکاری نوآورانه، اشتیاق شغلی، استقلال شغلی، پاداش و قدردانی، علوم پزشکی، اعضای هیات‌علمی
نوع مطالعه: پژوهشی اصیل |
موضوع مقاله:
مديريت آموزشي
دریافت: 1401/12/26 | پذیرش: 1402/4/6 | انتشار: 1402/1/10 | انتشار الکترونیک: 1402/1/10
دریافت: 1401/12/26 | پذیرش: 1402/4/6 | انتشار: 1402/1/10 | انتشار الکترونیک: 1402/1/10
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |