دکتر احمد نصیری (استادیار)، مرکز تحقیقات کیفی در حوزه سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران، nasiri2006@bums.ac.ir ، nasiri2006@bums.ac.ir
چکیده: (6677 مشاهده)
مقدمه: ارتباط یکی از مفاهیم کلیدی در پرستاری و بخش مهم مراقبت از بیمار است. یکی از اقشار مهمی که با بیماران به طور مستقیم و طولانی مدت در ارتباط هستند دانشجویان پرستاریاند که ارتباط با بیمار بخش مهمی از وظایف آنان و لازمه آموزش و یادگیری مؤثر مراقبتهای بالینی محسوب میشود. در این مطالعه عوامل مؤثر بر ارتباط بیمار– دانشجو از دیدگاه دانشجویان پرستاری مورد بررسی قرار گرفت.
روشها: این مطالعه توصیفی مقطعی درسال 1392 انجام شد. تعداد 91 نفر ازدانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی بیرجند به صورت نمونه در دسترس وارد مطالعه شدند. اطلاعات از طریق پرسشنامه محققساخته که دارای 6 بعد شامل عوامل فردی، اجتماعی، حرفهای، محیطی، عوامل مرتبط با آموزش و شرایط بالینی بیمار بود، گردآوری شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیلی (آزمونهای t مستقل، آنالیز واریانس و کروسکال والیس) انجام گرفت.
نتایج: از دیدگاه دانشجویان، عوامل حرفهای با میانگین نمره 71/0±02/4 از مجموع5 نمره، بیشترین و عوامل فردی با میانگین نمره 46/0±45/3 کمترین تأثیر را در ارتباط آنان با بیمار دارد. مقایسه دیدگاه دانشجویان به تفکیک متغیرهای دموگرافیک نشان داد که بین دیدگاه دانشجویان دختر و پسر در حیطه عوامل بالینی (001/0=p و 9/2-=t) و اجتماعی(02/0=pو 32/2-=t) تفاوت آماری معناداری وجود دارد.
نتیجهگیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که در بین ابعاد مورد بررسی، عوامل حرفهای تأثیر بیشتری برارتباط دانشجو-بیمار دارد و مدیران سیستمهای آموزشی و درمانی بایستی تلاش خود را درجهت تعدیل اثراین عوامل به منظور بهبود این رابطه و در نهایت ارتقای کیفیت آموزش بالینی دانشجویان، متمرکز نمایند.
نوع مطالعه:
پژوهشی اصیل |
موضوع مقاله:
آموزش مهارتهاي ارتباطي دریافت: 1393/4/14 | پذیرش: 1393/7/28 | انتشار: 1393/8/11 | انتشار الکترونیک: 1393/8/11