مقدمه: ارتباط مؤثر بین استاد و دانشجو در افزایش اثر بخشی فرایند آموزش و یادگیری نقش اساسی دارد. هدف از این مطالعه شناسایی عوامل مؤثر در بر قراری ارتباط بین دانشجویان و اساتید از دیدگاه دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی بیرجند بود. روش‌ها: در این مطالعه توصیفی مقطعی، دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی بیرجند شرکت کردند. پرسشنامه پژوهشگر ساخته براساس بررسی متون و مشورت با چند نفر از افراد خبره، در سه حیطه فردی، حرفه‌ای و علمی تدوین گردید و پس از تأیید اعتبار محتوایی و پایایی، با مراجعه حضوری، به دانشجویان تحویل داده شد و پس از تکمیل جمع‌آوری گردید. 323 پرسشنامه با استفاده از آمار توصیفی و آزمون‌های تحلیلی آزمون t مستقل و آنالیز واریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج: میانگین نمرات مربوط به سه حیطه فردی، حرفه‌ای و علمی استاد به ترتیب 52/0±35/4، 56/0±27/4 و11/1±05/4 (از حداکثر 5 نمره) بود. در مجموع عوامل احترام به دانشجویان، تسلط بر مطالب علمی، به روز بودن استاد، رعایت عدالت در برخورد با دانشجویان، و مسؤولیت پذیری بیشترین تأثیر؛ و سن، جنس، سابقه فعالیت‌های پژوهشی استاد و استفاده به موقع از ابزارهای تشویقی کمترین تأثیر را در روابط بین استاد و دانشجو داشتند. نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه نشان داد که شخصیت و جنبه‌های اخلاقی استاد، در کنار دانسته‌های علمی و نحوه تدریس وی، می‌تواند در بهبود روابط بین استاد و دانشجو و در نتیجه افزایش و بهبود فرایند یاددهی و یادگیری مؤثر باشد.

واژه‌های کلیدی: ارتباط، استاد، دانشجو، دیدگاه دانشجویان، ارزشیابی استاد.

متن کامل [PDF 282 kb]   (3100 دریافت)