[صفحه اصلی ]   [Archive]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 12، شماره 5 - ( 5-1391 ) ::
جلد 12 شماره 5 صفحات 308-316 برگشت به فهرست نسخه ها
طراحی، اجرا و ارزیابی برنامه آموزش مهارت‌های ارتباطی کارورزان با بیماران بر اساس الگوی سازمان بهداشت جهانی
زهره عنبری، داود گودرزی، علی سیروس، فهیمه مهدیان
، zohre_393@yahoo.com
چکیده:   (9896 مشاهده)
مقدمه: ارتباط مؤثر پزشک با بیمار نقش به سزایی در اتخاذ تدابیر درمانی اثربخش، کاهش استرس و جلب رضایت‌مندی بیماران دارد. شواهد حاکی از آن است که بسیاری از پزشکان به طور مؤثری با بیمار ارتباط برقرار نمی‌کنند. از این رو پژوهش حاضر با هدف طراحی، اجرا و ارزیابی تأثیر آموزش مهارت‌های ارتباطی کارورزان پزشکی با بیماران براساس الگوی سازمان بهداشت جهانی در دانشگاه علوم پزشکی اراک در سال 1389 انجام شد. روش‌ها: این پژوهش مداخله‌ای در سال 1389روی تمامی کارورزان پزشکی (74 کارورز) در دانشگاه علوم پزشکی اراک انجام گردید. مهارت ارتباطی کارورزان پزشکی با بیماران بر اساس چک ‌لیست و به روش مشاهده مستقیم، مورد ارزیابی قرار گرفت. سپس مرحله آموزش برنامه طراحی شده به روش ایفای نقش برای کارورزان در دو نوبت ارائه گردید و مجدداً مهارت آنان بررسی شد. چک‌لیست ارزیابی بر اساس الگوی مهارت‌های ارتباطی پایه پزشک با بیمار که توسط سازمان بهداشت جهانی ارائه شده بود، طراحی گردید. داده‌ها از طریق آزمون‌های آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و آزمون تیمورد تجریه و تحلیل قرار گرفت. نتایج: در این پژوهش میانگین کل نمره مهارت‌های ارتباطی کارورزان قبل از آموزش برابر 47/0±53/2 و پس از آموزش برابر با 34/0±25/3 (بر مبنای 4) بود که از نظر آماری تفاوت معناداری بین آنها وجود داشت (3/10, t= 00/0p=). میانگین نمره مهارت‌ ارتباط بین فردی کارورزان پزشکی با بیماران، قبل از آموزش 47/0±62/2 و بعد از آموزش 37/0±29/3 ،مهارت جمع‌آوری اطلاعات از بیماران قبل و بعد از آموزش به ترتیب 47/0±74/2 و3/0±24/3، مهارت ارائه اطلاعات به بیماران قبل و بعد از آموزش به ترتیب 39/0±42/2 و3/0±24/3، و مهارت‌ آموزش به بیماران، قبل از آموزش52/0±33/2 و بعد از آموزش 38/0±15/3 ارزیابی شد که بیانگر اختلاف معنادار قبل و بعد از آموزش مهارت‌ها بود (00/0 p=t=). در این پژوهش ارتباط معناداری بین این چهار نوع مهارت ارتباطی کارورزان مورد ارزیابی با جنسیت آنان مشاهده نشد (00/0(p=). نتیجه‌گیری: میانگین نمره کل مهارت ارتباطی کارورزان پس از آموزش ارتقای قابل توجهی یافت. با توجه به نقش مهم مهارت‌های ارتباطی کارورزان با بیماران، بر لزوم تدوین برنامه آموزشی مهارت‌های ارتباطی پزشک با بیمار در کوریکولوم دانشجویان رشته پزشکی تأکید می‌شود و استفاده از تکنیک‌های اثربخش در ارتقای سطح آموزش این نوع مهارت‌ها ضروری شناخته می‌شود.
واژه‌های کلیدی: ارزیابی، مهارت‌های ارتباطی، سازمان بهداشت جهانی، پزشک با بیمار، کارورزان پزشکی
متن کامل [PDF 278 kb]   (2135 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: آموزش مهارتهاي ارتباطي
دریافت: ۱۳۹۰/۱۱/۳ | پذیرش: ۱۳۹۱/۲/۲۳
پرسشنامه مطالعه [DOCX 38 KB]  (743 دریافت)
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Anbari Z, Godarzi D, Siros A, Mahdian F. Design , Implementation & Evaluation of an Educational Program on Improving the Communication Skills with Patient based on WHO in Interns . Iranian Journal of Medical Education. 2012; 12 (5) :308-316
URL: http://ijme.mui.ac.ir/article-1-1958-fa.html

عنبری زهره، گودرزی داود، سیروس علی، مهدیان فهیمه. طراحی، اجرا و ارزیابی برنامه آموزش مهارت‌های ارتباطی کارورزان با بیماران بر اساس الگوی سازمان بهداشت جهانی. مجله ایرانی آموزش در علوم پزشکی. 1391; 12 (5) :308-316

URL: http://ijme.mui.ac.ir/article-1-1958-fa.html



دوره 12، شماره 5 - ( 5-1391 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله ایرانی آموزش در علوم پزشکی Iranian Journal of Medical Education
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 32 queries by YEKTAWEB 3921