[صفحه اصلی ]   [Archive]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: جلد 2 - ::
جلد 2 - صفحات 15-16 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی میزان رضایت کارورزان دانشگاه علوم پزشکی تهران از کیفیت آموزش بالینی با استفاده از فرمهای استاندارد سنجش رضایت شغلی
زهرا احمدی نژاد *، وحید ضیایی، علیرضا مروجی
چکیده:   (25997 مشاهده)
مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی تهران مقدمه. آموزش بالینی فرآیندی است که در آن دانشجویان با حضور بیمار وبصورت تدریجی تجربیاتی کسب نموده و ذهن خودرابا استفاده از تجربیات و استدلالات منطقی کسب شده برای حل مشکلات بیمار آماده می سازند. برای نیل به آموزش بالینی کارامد لازم است وضعیت موجود آموزش بصورت مستمر ارزیابی گردد و نقاط ضعف و قوت آن شناسایی شود. از آنجا که یکی از راههای بسیار مهم و خوب شناسایی کیفیت آموزش بالینی بررسی نظرات آموزش گیرندگان می باشدبه منظور تعیین میزان رضایت کاروزان دانشگاه علوم پزشکی تهران از آموزش ارائه شده به انها در دوران دانشجویی و عوامل موثربر آن، به بررسی نظرات آنان پرداختیم. با طراحی یک مطالعه مقطعی و توصیفی تحلیلی و با استفاده از پرسشنامه هایی با چارچوب کلی مشابه پرسشنامه های استاندارد job satisfaction ( JS ) روشها. رضایت کارورزان دانشگاه علوم پزشکی تهران از آموزش بالینی در دوران دانشجویی ( کارآموزی ) در سه محور آموزش درمانگاهی ، اموزش بربالین بیمارو آموزش تئوری و عورامل موثر بر رضایت کامل و نسبی ویاعدم رضایت آنان از آموزش در سه محور فوق الذکر موردبررسی قرارگرفت. یافتهها. میزان رضایت کامل ویانسبی از آموزش بالینی در دروران کارآموزی 8/38 % بود. میزان رضایت آزآموزش ارائه شده در سه محور آموزش درمانگاهی . آموزش بربالین بیمار و اموزش تئوری به ترتیب 52 % ، 52 % و 8/70 % بود. ارتباط معنی داری بین رضایتمندی از آزمونهای تئوری و عملی با میزان رضایت از آموزش بالینی وجودداشت. سه عامل تعداد آموزش گیرنده، آشنایی با بیماریهای شایع و وجودبرنامه آموزشی مدون از عوامل موثر بررضایت کارورزان در هرسه محور مذکور بودند.در این مطالعه فاکتورهای دموگرافیک ، فضای فیزیکی مدت زمان اختصاص داده شده برای آموزش ،فرد آموزش دهنده و استفاده از وسائل کمک آموزشی ارتباط معنی داری با رضایت مندی افراد تحت مطالعه از اموزش نداشتند. نتیجه. با توجه به نتایج حاصل از این مطالعه به نظر می رسد برنامه های آموزشی ارائه شده در دوره بالینی باید مورد تجدیدنظر قراربگیرد. کاهش تعداددانشجویان در هر دوره آموزشی ، تدوین برنامه آموزشی برای هردوره( شامل اهداف کلی و اختصاصی، متد وفنون آموزشی مناسب برای تحقق هریک از اهداف, منابع دردسترس و … ) و بالاخره تاکید بر بیماریهای شایع طب د ر هردوره از جمله عواملی هستند که در ارتقاء کیفیت آموزش بالینی ودرنتیجه بهبود رضایت دانشجویان بسیار موثر خواهندبود. آدرس. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی تهران, تهران.
متن کامل [PDF 79 kb]   (2967 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی اصیل |
دریافت: ۱۳۸۶/۳/۵
ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

کد امنیتی را در کادر بنویسید >



XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Ahmadinejad Z, Ziaee V, Morravedgi A. A survey on student`s satisfaction of clinical education and its related factor. Iranian Journal of Medical Education. 2002; 2 :15-16
URL: http://ijme.mui.ac.ir/article-1-469-fa.html
احمدی نژاد زهرا، ضیایی وحید، مروجی علیرضا. بررسی میزان رضایت کارورزان دانشگاه علوم پزشکی تهران از کیفیت آموزش بالینی با استفاده از فرمهای استاندارد سنجش رضایت شغلی. مجله ایرانی آموزش در علوم پزشکی. 1381; 2 () :15-16

URL: http://ijme.mui.ac.ir/article-1-469-fa.html

جلد 2 - برگشت به فهرست نسخه ها
مجله ایرانی آموزش در علوم پزشکی Iranian Journal of Medical Education
Persian site map - English site map - Created in 0.051 seconds with 793 queries by yektaweb 3506